ՌԴ ԱԳՆ-ն նոտա է հղել Հայաստանին՝ Զելենսկուն «հարթակ տրամադրելու» պատճառաբանությամբ
Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարությունը բողոքի նոտա է հղել Հայաստանին։ ՌԴ ԱԳՆ հաղորդագրության համաձայն՝ պատճառաբանությունը այն է, որ Երևանը, ըստ ռուսական կողմի ձևակերպման, Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկուն «հարթակ է տրամադրել» Ռուսաստանի դեմ «ահաբեկչական հայտարարությունների» համար։
Նախարարության պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան հավելել է, որ Հայաստանը «չի կատարել Ռուսաստանի դեմ չգործելու խոստումը»։ Դրան նախորդել էին տարածաշրջանային շարժեր. Գաբալայում Իլհամ Ալիևի և Վլադիմիր Զելենսկու փակ բանակցություններից երկու օր անց Ռուսաստանի փոխարտգործնախարար Միխայիլ Գալուզինը Մոսկվայում հանդիպման էր հրավիրել Ադրբեջանի դեսպանին, ինչը ՌԴ ԱԳՆ-ն ներկայացրել էր որպես «երկկողմ հետաքրքրություն ներկայացնող հարցերի քննարկում»։
Մոսկվայի կոշտ քննադատությունները հնչեցին նաև Զախարովայի ճեպազրույցում, որտեղ նա կոշտ գնահատականներ էր հնչեցրել Հայաստանի, Եվրամիության և Ֆրանսիայի հասցեին։ Հայաստանի փորձագիտական շրջանակներում շրջանառվում է տեսակետ, ըստ որի՝ ՌԴ ԱԳՆ բողոքի նոտան կարող է ծառայել որպես աջակցություն վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ընտրարշավին։
Այդ ֆոնին բարձրացվում է հարցադրումը, թե «Փաշինյանի վերընտրության դեպքում Ռուսաստանը մեզ կխեղդի» թեզը այլևս չի գործում, և ընդդիմությունը դժգոհում է, որ իրեն «մենակ» են թողել։ Նյութում ընդգծվում է, որ Ռուսաստանը, պետական քարոզչության բարձր տոնայնության ֆոնին, գտնվում է խոր մեկուսացման և ներքին լարվածության մեջ, իսկ Վլադիմիր Պուտինը Ուկրաինայում սպառել է ագրեսիայի «թույլատրելի» պաշարները։
Ավելին, ԱՊՀ «արտաքին սահմանները» այլևս չեն դիտարկվում որպես Ռուսաստանի «ռազմավարական խորություն», և այն վերականգնելու համար Մոսկվան հետխորհրդային տարածքի, այդ թվում՝ Հարավային Կովկասի համար նոր ինտեգրացիոն առաջարկ չունի։ Հիշեցվում է նաև, որ Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական ստատուս քվոն ձևավորվել է 1921 թվականի մարտի 16-ի ռուս-թուրքական «Բարեկամության և եղբայրության մասին» Մոսկվայի պայմանագրով։
Այս մոտեցմամբ տարածաշրջանի նկատմամբ «իրավունքի» հարցում Ռուսաստանն ու Թուրքիան «հավասար բաժնետեր» են, ինչից բխում է, որ «առանձին վերցված Հայաստան», որի հետ Ռուսաստանը կարող էր առանձին ռազմավարական դաշինք կնքել, միջազգային քաղաքականության առումով չի դիտվում։ Հայաստանի ընդդիմությունն, ըստ նույն քննադատության, պնդում է հակառակը։
Երևանում ԵՄ–Հայաստան գագաթաժողովից երեք օր անց Եվրոպայի խորհրդի նախագահ Անտոնիու Կոշտան Financial Times-ին ասածում նշել է, որ Եվրամիությունը պետք է մշակի Վլադիմիր Պուտինի հետ բանակցությունների սկզբունքներ և կոնսենսուսով որոշի, թե իր անունից ով է խոսելու Ռուսաստանի նախագահի հետ։
Նյութում ամփոփվում է, որ Մոսկվայի գերխնդիրը շարունակում է մնալ Բրյուսելի դիմադրությունը Ուկրաինան «հպատակեցնելու» ծրագրին։