ΕΤΕπ: 3,5 δισ. ευρώ «ξεκλειδώνουν» επενδύσεις έως 9,2 δισ. στην Ελλάδα, σύμφωνα με τον Γ. Τσακίρη

Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων αλλάζει πίστα και από «σταθεροποιητής» αγορών μετατρέπεται σε ενεργό επιταχυντή επενδύσεων με στρατηγική στόχευση. Στην Ελλάδα, αυτό μεταφράζεται σε 3,5 δισ. ευρώ χρηματοδοτήσεων που «μοχλεύουν» συνολικές επενδύσεις άνω των 9 δισ.

ευρώ, περί τα 9,2 δισ., σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της ΕΤΕπ Γιάννη Τσακίρη. Όπως τόνισε σε συνέντευξή του, η μετατόπιση δεν αφορά μόνο μεγαλύτερα ποσά, αλλά κυρίως τον τρόπο παρέμβασης: ο Όμιλος δεν περιορίζεται πλέον στη χρηματοδότηση, αλλά συμμετέχει από νωρίς στον σχεδιασμό, τη δομή και την ωρίμανση των έργων.

Μέσα από εκτεταμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες και τεχνική βοήθεια, συμβάλλει στη διαμόρφωση προγραμμάτων που διαφορετικά θα δυσκολεύονταν να υλοποιηθούν. Η νέα προσέγγιση δίνει έμφαση σε τομείς με έντονη στρατηγική και γεωπολιτική διάσταση, όπως η ενεργειακή ασφάλεια και οι κρίσιμες πρώτες ύλες.

Η Ελλάδα, είπε, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα: μετά το σημαντικό επενδυτικό κενό της προηγούμενης δεκαετίας, η ενισχυμένη διοικητική ικανότητα και η μεγαλύτερη ωριμότητα των έργων καθιστούν τη χώρα ικανή να μετατρέπει τους διαθέσιμους πόρους σε πραγματικές επενδύσεις με μετρήσιμο αποτέλεσμα.

Κατά τον κ. Τσακίρη, οι χρηματοδοτήσεις της ΕΤΕπ στην Ελλάδα αντιστοιχούν σε περισσότερο από το 1% του ΑΕΠ, ενώ οι συνολικές επενδύσεις που κινητοποιούνται προσεγγίζουν το 3,7% του ΑΕΠ.

Κομβικός είναι ο τρόπος με τον οποίο οι πόροι πολλαπλασιάζονται: η συμμετοχή της Τράπεζας λειτουργεί ως ισχυρό σήμα αξιοπιστίας, μειώνει τον αντιλαμβανόμενο κίνδυνο για άλλους επενδυτές και επιτρέπει τη σύμπραξη ιδιωτικών κεφαλαίων, τραπεζικής χρηματοδότησης και ευρωπαϊκών πόρων.

Στην πράξη, είπε, η ΕΤΕπ λειτουργεί ως «άγκυρα» γύρω από την οποία συγκεντρώνονται πολλαπλές πηγές χρηματοδότησης, μετατρέποντας τα 3,5 δισ. ευρώ σε συνολικές επενδύσεις που υπερβαίνουν τα 9 δισ. ευρώ. Το κρίσιμο ζητούμενο για την επόμενη περίοδο, σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της ΕΤΕπ, δεν είναι το ύψος των διαθέσιμων χρηματοδοτήσεων, αλλά ο βαθμός στον οποίο αυτές μεταφράζονται σε παραγωγική δραστηριότητα και απτά αποτελέσματα.

«Η ρευστότητα δεν πρέπει να λιμνάζει στο σύστημα», ανέφερε, αλλά να διοχετεύεται σε έργα με πραγματικό πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα.