Επιφυλάξεις ΠΟΞ για το νέο χωροταξικό τουρισμού: αιχμές για καθυστερήσεις και οριζόντια όρια

Επιφυλάξεις για τον τρόπο που προωθείται το νέο χωροταξικό πλαίσιο στον τουρισμό εξέφρασε ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων, Γιάννης Χατζής, ζητώντας σοβαρότητα, τεκμηρίωση και πλήρη κατανόηση της λειτουργίας του κλάδου στη δημόσια συζήτηση.
Μιλώντας από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου, υπογράμμισε ότι ο τουρισμός αποτελεί κρίσιμο πυλώνα της εθνικής οικονομίας και ότι οι αποφάσεις για το θεσμικό και χωροταξικό του μέλλον απαιτούν προσοχή. Σύμφωνα με τον κ. Χατζή, η σεζόν βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με χιλιάδες επισκέπτες, όμως κρίσιμες διαδικασίες –όπως η παραχώρηση της απλής χρήσης του αιγιαλού– παραμένουν ανολοκλήρωτες.
Αυτό, όπως είπε, οδηγεί τις επιχειρήσεις είτε να υποβαθμίσουν το προϊόν τους είτε να λειτουργούν, με αποκλειστική ευθύνη της πολιτείας, υπό τον κίνδυνο σοβαρών και παράλογων διοικητικών κυρώσεων λόγω καθυστερήσεων του κρατικού μηχανισμού.
«Αν το κράτος δεν κατανοεί τη σημασία μιας προβλέψιμης εποχικής διαδικασίας για τα νησιά, με ποια εργαλεία και με ποια διοικητική επάρκεια μπορεί να σχεδιάσει έναν μακροπρόθεσμο χωροταξικό μετασχηματισμό του τουρισμού;» διερωτήθηκε. Ο πρόεδρος της ΠΟΞ τόνισε ότι η χώρα χρειάζεται κανόνες, περιβαλλοντική ισορροπία και ορθολογικό σχεδιασμό.
Υπενθύμισε πως τόσο η ΠΟΞ όσο και ο ΣΕΤΕ έχουν επανειλημμένως αναδείξει τη σημασία του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού, της χωροταξίας και της ασφάλειας δικαίου. Κατά τον ίδιο, η έκδοση του Ειδικού Χωροταξικού για τον Τουρισμό αποτελεί βασικό πυλώνα ανάπτυξης και θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί εδώ και χρόνια, χωρίς όμως να αποσυνδέεται από την ιστορική εξέλιξη και τη δομή κάθε προορισμού.
Εστιάζοντας στη Ρόδο, σημείωσε ότι ο τοπικός τουρισμός αναπτύχθηκε ως ένα αποκεντρωμένο παραγωγικό μοντέλο μεγαλύτερων εκμεταλλεύσεων, που επέτρεψε τη δημιουργία εκατοντάδων βιώσιμων επιχειρήσεων με μακρά παρουσία.
Το γεγονός ότι πολλές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις παραμένουν ενεργές και ανταγωνιστικές επί 60 χρόνια, υπογράμμισε, δεν αποτελεί στρέβλωση αλλά ένδειξη ανθεκτικότητας ενός μοντέλου που παράγει πλούτο, προσφέρει τις υψηλότερες κλαδικές αμοιβές στην Ελλάδα και λειτουργεί ως πυρήνας ευημερίας για πέντε γενιές.
Πέρα από τα όρια της Ρόδου, ο κ. Χατζής εξέφρασε προβληματισμό για το πώς μια μελέτη κόστους μερικών δεκάδων χιλιάδων ευρώ επιχειρεί να αναδιαμορφώσει ένα παραγωγικό οικοσύστημα που, όπως ανέφερε, συνεισφέρει εθνικά άνω των 12 δισ. ευρώ σε καθαρά ξενοδοχειακά έσοδα και στηρίζει μια αλυσίδα αξίας ύψους 23 δισ.
ευρώ εδώ και δεκαετίες, χωρίς ουσιαστική και οργανωμένη διαβούλευση με τους ανθρώπους που το συντηρούν και το λειτουργούν καθημερινά. Τα νησιά, πρόσθεσε, δεν αποτελούν ομοιογενή σύνολα. «Η Ρόδος, η Κέρκυρα και η Κως δεν είναι Σίφνος, Κύθνος και Σέριφος», είπε, επισημαίνοντας τις διαφορετικές υποδομές και φέρουσες ικανότητες.
Κατά τον ίδιο, η επιβολή οριζόντιων περιορισμών εγκυμονεί κινδύνους λανθασμένης κατανομής επενδύσεων και αποδυνάμωσης ώριμων τουριστικών οικοσυστημάτων. Ιδίως ως προς τη φερόμενη πρόθεση επιβολής οριζόντιων ορίων δυναμικότητας σε επίπεδο μεμονωμένης μονάδας –σύμφωνα με σχετικά δημοσιεύματα, ακόμη και στα 100 κρεβάτια– ο κ.
Χατζής διερωτήθηκε αν ένα τέτοιο μέτρο πράγματι προστατεύει τη βιωσιμότητα ή οδηγεί στα αντίθετα αποτελέσματα. Σε ώριμους και διεθνώς ανταγωνιστικούς προορισμούς, υποστήριξε, ο κατακερματισμός της ανάπτυξης σε πολλές μικρότερες μονάδες δεν είναι περιβαλλοντικά ή λειτουργικά προτιμότερος από την ανάπτυξη λιγότερων, οργανωμένων μονάδων μεγαλύτερης δυναμικότητας.
Αντιθέτως, συνεπάγεται πολλαπλασιασμό υποδομών και επανάληψη λειτουργιών, αυξημένες ανάγκες ύδρευσης, αποχέτευσης, ενέργειας και διαχείρισης αποβλήτων, καθώς και συνολικά μεγαλύτερο περιβαλλοντικό και κυκλοφοριακό αποτύπωμα.
Κλείνοντας, επανέλαβε την ανάγκη για ουσιαστική, τεκμηριωμένη διαβούλευση με τον κλάδο πριν από οποιονδήποτε μακροπρόθεσμο χωροταξικό μετασχηματισμό, ώστε οι κανόνες να εξασφαλίζουν ισορροπία, βιωσιμότητα και προβλεψιμότητα για τις τουριστικές περιοχές.
